چند وقتی است که وارد حوزه دیپلماسی شده ام. حوزه جالبی است اما باز هم تلخ .

دیپلماسی این کشور هم مثل اجتماعیات آن. بهداشت و آموزش و فرهنگ وهنر و همه چیز آن به هم ریخته و نتیجه خودخواهی مسئولان است.

به قول آرمان همه چیزمون به هم می آد.

کش دار کردن موضوع هسته ای.دخالت در موضوع عراق و لبنان و ...

حالا می فهمم که چرا توسعه نمی یابیم ...

آنقدر بغض کرده بودم که

.

.

.

آسمان گریست

پرده از بازی با باد

هیچ وقت

خسته نمی شود

همین چند روز پیش بود انگار

 ۷۸ بود

و حالا ۸۷

چه بازی ای می کنند اعداد با ما  !!!!!!!!!!!!!!

انگار  کلمات درونم ته کشیده است

لعنت به خاكستري آسمان اين شهر

پاک کن

اگه زندگی هم مثل نوشتن با مداد بود

یک پاک کن پیدا می کردم و

 بعضی جاهاش و پاک می کردم

مردانه

اگر می‌خواهید

حتی از نرم نرمتر می‌شوم

مرد

 نه

ابری شلوار پوش می‌شوم

                                                                              (مایاکوفسکی)

برف نو نشست و

هيچكس به سفيدي‌اش لبخندي نشان نداد

اينجا همه در برف و باران و آفتاب عبوسند.

راستي" گنجشكي كه جيك جيك مستونش بود و فكر زمستونش نبود"، امروز توي برف كجا بود؟؟؟؟

عطای "آفتاب" را هم به لقایش بخشیدیم ؛بماند دست دوستان اعتدال و توسعه.

می‌دانم که سیاسی‌ها بلد نیستند سایت و روزنامه دربیارند اما می‌دانم که بلدند چطور یک سایت و رسانه را خراب کنند.

پارسال هم همین موقع همگی از صاحب قلم بیرون آمدیم.

چه شب یلداهای درازی !!!!